Wederom begon deze dag uitstekend, na een keer vragen werd er koffie op bed voorzien. Wel voel ik door deze koffie een soort druk om mijn bed uit te komen, je zou denken Frank is toch ruim in de 60 die wil lekker uitslapen? Helaas! Om 09:30 werden deze lichamen naar het ontbijt verplaats, en ja ik weet dat dit voor de meeste van jullie uitslapen is allemaal leuk en aardig maar ik heb geen kinderen en ik heb vakantie…

Wel werd deze dag op mijn verzoek rustig opgestart en mocht ik een paar minuten aan het zwembad doorbrengen, uiteraard wederom lek gestoken. Na de lunch moesten wij de grote boze stad maar weer eens opzoeken, zo gezegd zo gedaan dit alles verliep soepel en vandaag waren wij beter voorbereid. Zo hadden wij documenten uit het archief op zak en een adres, de Heerenstraat 92. Dit is het huis waar “oma” (oma tussen aanhalingstekens want het is de oma van papa) Guusje geboren en opgegroeid is, het huis wat er vandaag de dag nog steeds staat in dezelfde vorm als toen.

Het is ons gelukt dit huis te vinden hedendaags is het adres wel verandert, Mr. F.H.R. Lim A Po straat 11. Het voelde goed en frank liep naar het huis en vroeg om een foto, op hetzelfde moment kwamen de huidige bewoners naar buiten. Deze keken vooral gek moesten even lachen en gingen er snel vandoor, Mogelijk zien wij deze mensen volgende week weer en kunnen wij uitleggen wat wij nu precies aan het doen zijn. Dit moment pakken ze niet meer af, Frank heeft gestaan waar zijn oma stond. Wel in een hele andere wereld want Suriname lijkt niet op Nederland en als wij het mogen geloven lijkt het huidige Suriname niet op het Suriname voor de onafhankelijkheid.

Toch voelt hier voor mij een verplichting om Ben Leeuwendaal te bedanken, ik heb deze man nooit ontmoet. Via mijn oom Pim heb ik het document mogen ontvangen wat hij geruime tijd geleden heeft gemaakt over de stamboom en wat een van de brondocumenten is van dit hele onderzoek.

Vanuit dit document hebben wij een start kunnen maken in 2019 en dit heeft ervoor gezorgd dat wij vandaag voor het huis van “oma” Guusje hebben gestaan. Stiekem best een bizar gevoelig denk vooral voor Frank maar toch ook zeker voor mij, na vier jaar lang onderzoek voelt dit toch als een tastbaar succes.

Dit succes werd gevierd met een Parbo bij een heel gezellig barretje naast de palmentuin, dit is praktisch de achtertuin van het presidentieel paleis maar dan met louter een bouwhek ertussen. In Nederland is dit natuurlijk ondenkbaar maar hier niet, het presidentieel paleis overigens zou ook ondenkbaar zijn in deze staat in Nederland. Het kan wel een likje verf gebruiken als je het mij vraagt, en als ze klaar zijn met het paleis heb ik nog wel een adresje in Lelystad dat een likje verf kan gebruiken.

Aan het eind van de Palmentuin staat een ijskraam, en het was 33 graden ik lustte wel een ijsje Frank had niet zo zin in ijs (verassend) maar ik laat mij niet tegen houden. Die gastvrijheid in dit land die ik al zo veel eerder benoemd heb is alleen niet mijn vriend, ieder keer gaat dit mis. Ik bestelde een ijsje met twee fruitige smaken (mango/ananas) voor de verkoeling echter kon ik het niet laten om te vragen of er iemand met zijn volle verstand was die het “madame Jeanette” ijsje bestelde. Vriendelijk als deze verkoper was kreeg ik een lepel in de hand geduwd voor deze “experience”, Het is gewoon ijs met een tinteling waren zijn woorden. Hij had volledig gelijk het was gewoon ijs alleen de term tinteling gaan wij later nog eens over discussiëren, gelukkig had ik een heerlijk ijsje om te koelen (zonder die pittige troep erin). En laten we nou eerlijk zijn er bestaat niemand op deze planeet die dat ijs echt lekker vindt, toch? Ben je het hier nu niet mee eens en denk je dit lijkt mij lekker, neem dan vooral contact op met de plaatselijke GGZ. Ik bedoel dit niet lullig maar pittig eten triggerd een pijnprikkel en pijn hoort niet en is niet fijn, geloof mij maar.

De terugweg wordt ingeslagen echter luisterde ik deze keer niet naar de navigator (Frank en Google) en wist ik een betere weg, tot op heden zijn wij er nog niet over uit welke de betere weg was. Sommige mensen vergeten allen, Ik reed dus ik had gelijk 😉 . Door mijn (veel) snellere route waren wij zo veel eerder terug dat ik nog even bij het zwembad kon liggen, volledig voorzien van deet uiteraard. Wat ik even vergeten was dat je na het zwemmen dit opnieuw moet aanbrengen wil het werken. Ik zou toch beter moeten weten nadat ik twee keer in een ziekenhuis heb gelegen na een insectenbeet, niks was minder waar. Met enkels zo dik als een rugbybal zocht ik Frank weer op die mij vriendelijk toelachte, want hij doet heel trouw deet op (stickers worden op het eind van de vakantie tie uitgedeeld).

Bij het restaurant kennen ze ons ondertussen bij naam en weten ze dat er een grote fles bier op tafel moet komen A.S.A.P.. Deze avond heb ik wederom advies over het eten gevraagd, wel kreeg ik gedegen advies. Als jij niet tegen pittig eten kan zou ik het niet doen, helaas ze lachte heel lief en ik wilde mij niet laten kennen. Vijf minuten na dat het eten geserveerd werd kwam ze vertellen dat ik dit volgende keer niet weer moet bestellen en nu vooral met een servet mijn hoofd weer droog moest maken en veel rijst eten, dit alles om het te neutraliseren. Een voordeel ik hoef mij hier niet meer groot te houden, hoe lief ze ook lachen.

Na een afsluitende koffie met Tia Maria, ik ben tenslotte met een Maria op pad (dit heb ik van oma Truus geleerd). Hebben wij besloten morgen de grote reis naar Frans Guyane te wagen, geen idee hoe dit afloopt en of het lukt maar wij hebben er zin in.

Dit alles betekend echter wel dat wij iets eerder uit bed moeten, niet mijn favoriete bezigheid. Ook mijn vraag of de koffie op bed kon worden aangepast naar koffie met Tia Maria werd negatief beantwoord door mijn lieftallige vader. Dus morgen zitten deze mannen met beide een lichtelijk ochtendhumeur twee uur samen in de auto, gelukkig hebben wij er wel heel veel zin in en is dit geen activiteit die wij niet vooraf gepland hadden maar spontaan bij ons beide hoog op het lijstje stond.

Voor morgen kan het dus zijn dat wij elkaar na 45 minuten zat zijn en omkeren, ook kan het zijn dat wij een ochtendrit zonder al te veel worden te wissel hebben en een mega leuke dag hebben. Maar dat lieve leeskinders zien jullie pas morgen, slaap lekker 😉 .

Ik bedoel Natuurlijk goedemorgen voor jullie!